تحلیل بازی منچستر سیتی و رئال مادرید: افول منچستر سیتی در برابر تجربه رئال مادرید

منچستر سیتی در حالی بازی را آغاز کرد که هوادارانش با برافراشتن بنری بزرگ، رئال مادرید و وینیسیوس جونیور را به خاطر واکنش خشمگین‌شان به برتری رودری مقابل بازیکن برزیلی در کسب توپ طلای سال گذشته، دست انداختند.

روی این بنر نوشته شده بود: «دیگر گریه نکن» (Stop Crying Your Heart Out)، این عبارت برگرفته از آهنگ معروف گروه Oasis بود و تصویری از رودری در حال بوسیدن جام ارزشمند در مراسمی که رئال مادرید در اعتراض به این تصمیم تحریم کرده بود، نقش بسته بود.

تمسخر بی‌رحم‌ترین و باتجربه‌ترین تیم تاریخ لیگ قهرمانان، کاری خطرناک است و این موضوع ثابت شد.

پس از سوت پایان بازی، تمام اشک‌ها متعلق به سیتی و هوادارانش بود. رئال مادرید با یک کامبک دیرهنگام به سبک همیشگی خود، در بازی رفت مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا، یک پیروزی ۳-۲ را به دست آورد که می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد.

رئال مادرید با اعتماد به نفس و تجربه بالای خود، توانست شکست ۲-۱ در دقیقه ۸۶ را به پیروزی تبدیل کند. شاگردان کارلو آنچلوتی از ضعف روحی و کمبود اعتماد به نفس منچستر سیتی نهایت استفاده را بردند.

تضاد بین دو تیم کاملاً مشهود بود. در حالی که منچستر سیتی در نیمه دوم به وضوح تحلیل رفت و با بازگشت براهیم دیاز، هافبک سابق خود، به بازی، دچار اضطراب و استرس شد.

منچستر سیتی در این فصل هرگز خیالش از بابت پیروزی راحت نیست. رئال مادرید نیز هرگز باور ندارد که شکست خورده است. این بار هم این موضوع تکرار شد و تیم پپ گواردیولا برای پنجمین بار در این فصل، برتری خود را از دست داد.

شاید این موضوع نشان‌دهنده وضعیت روحی و فرم فعلی منچستر سیتی باشد که دو گل دیرهنگامی که در این بازی دریافت کرد، باعث شد تا آمار گل‌های خورده این تیم در ۱۶ دقیقه پایانی ۵ بازی اخیر خود در لیگ قهرمانان اروپا به ۸ گل برسد که بیشترین آمار در بین تمام تیم‌ها است.

گواردیولا در حال حاضر هدایت تیمی را بر عهده دارد که بیش از حد فرسوده شده است و بازیکنان زیادی آمادگی کامل ندارند یا اصلاً آماده نیستند (مانند رودری). به نظر می‌رسد که ترک‌ها در حال تبدیل شدن به شکاف‌هایی غیرقابل ترمیم هستند و نیاز به بازسازی اساسی دارند.

رودری به دلیل مصدومیت زانو در لیست منچستر سیتی برای این بازی قرار نگرفته بود و از روی سکوها بازی را تماشا می‌کرد.

منچستر سیتی در لحظات پایانی بازی به شدت به آرامش، کیفیت و صلابت او در زمین مسابقه نیاز داشت.

بدشانسی نیز مزید بر علت شد و جک گریلیش پس از ۳۰ دقیقه به دلیل مصدومیت از زمین بازی خارج شد.

رئال مادرید به خوبی متوجه استرس و اضطراب حاکم بر زمین مسابقه و سکوها شد. گل پیروزی جود بلینگام در وقت‌های تلف شده تقریباً اجتناب‌ناپذیر بود، زیرا ذهن‌های آشفته بازیکنان سیتی منجر به اشتباهاتی شد. بلینگام از فاصله نزدیک دروازه ادرسون را باز کرد.

مهاجم برزیلی رئال مادرید که با توجه به بنر قبل از بازی، انگیزه زیادی داشت، از این لحظه لذت برد و در جشن پیروزی رئال مادرید شرکت کرد.

این همان رئال مادرید همیشگی بود. هیچ چیز در برابر این تیم تا سوت پایان بازی قطعی نیست.

منچستر سیتی تنها ۹۰ ثانیه در این بازی پیش بود. اما همین ۹۰ ثانیه پایانی برای آن‌ها سرنوشت‌ساز بود.

با توجه به فرم فعلی منچستر سیتی و تمایل آن‌ها به فروپاشی، به نظر می‌رسد که این تیم برای صعود به مرحله بعد، به یک معجزه در بازی برگشت در ورزشگاه برنابئو نیاز دارد.

خستگی مفرط بازیکنان سیتی در نیمه دوم نیز گویای همه چیز بود. رئال مادرید در این نیمه بازی را در دست گرفت و فرصت‌های زیادی را برای گلزنی از دست داد تا اینکه کیلیان امباپه گل تساوی را به ثمر رساند.

در حالی که بازی کاملاً در اختیار رئال مادرید بود، منچستر سیتی با گل ارلینگ هالند دوباره پیش افتاد.

شاید منچستر سیتی بتواند در مادرید خلاف این پیش‌بینی‌ها عمل کند، اما در هر صورت، این فصل همچنان بوی پایان یک دوران را می‌دهد.

ادرسون که برای مدت طولانی در دروازه سیتی عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت، اکنون آسیب‌پذیر به نظر می‌رسد. کوین دی بروین ۳۳ ساله و برناردو سیلوا ۳۰ ساله نیز کند و حاشیه‌ای بودند.

جان استونز تلاش کرد تا به عنوان یک حائل دفاعی عمل کند، اما رئال مادرید با حضور بازیکنانی مانند امباپه، وینیسیوس و رودریگو و همچنین بلینگام که همیشه آماده اضافه شدن به خط حمله است، تهدیدات زیادی را ایجاد کرد.

گواردیولا در محوطه فنی خود، مضطرب و ناامید به نظر می‌رسید و گفت: «این اتفاق بارها در این فصل رخ داده است. من کیفیت رئال مادرید را می‌دانم. در نیمه دوم خیلی سریع حمله کردیم. این اتفاق می‌افتد زیرا آن‌ها یک تیم استثنایی هستند.»

وی افزود: «ما به اندازه کافی باثبات نیستیم. من سال‌ها اینجا بوده‌ام و ما یک تیم فوق‌العاده بوده‌ایم، یک ماشین که هر سه روز یک بار بازی می‌کند.»

«امسال، من می‌پذیرم که حریف بهتر باشد، اما در حال حاضر من به اندازه کافی خوب نیستم که به تیم آرامش بدهم تا این شرایط را مدیریت کند. این حقیقت است.»

«مسئولیت بر عهده همه ما است، نه فقط بازیکنان. برای من آسان است که یک بازیکن خاص را مقصر بدانم، اما این مضحک است و کارساز نیست. این من هستم در درجه اول و بازیکنان هم همینطور.»

گواردیولا برای کسب پیروزی در برنابئو وظیفه دشواری را بر عهده دارد، اما شواهد نشان می‌دهد که او وظیفه مشابهی برای احیای قهرمانان سقوط کرده منچستر سیتی نیز دارد.